Hoe keramische pannen worden gelegd
De opbouw is hetzelfde als bij andere pannen: dakbeschot, waterkerende folie, tengels, panlatten en dan de pannen. Het verschil zit in de details. Keramische pannen zijn in vorm en maat net iets minder uniform dan beton, dus de dakdekker kijkt de rij steeds na en sorteert pannen die een fractie afwijken.
Op de randen, bij de nok en onder de dakvoet worden de pannen met haken of klemmen vastgezet, zodat een storm ze niet losrukt. De nokvorsten zijn meestal dezelfde keramische toebehoren en worden gemetseld of droog gemonteerd. Aan de kilgoten en schoorstenen komt lood of zink, dat de overgangen waterdicht maakt. Zie loodwerk op het dak.
Zijn de bestaande pannen nog heel en mooi, dan kan de dakdekker ze hergebruiken. Eraf, nieuwe latten en folie, pannen terug, gebroken exemplaren aanvullen met pannen van dezelfde kleur. Dat begint vanaf € 45 per m² en is bij oude, mooie pannen vaak de verstandigste keuze. Lees ook dakpannen vervangen.
Wanneer keramiek de juiste keuze is
Een rijks- of gemeentelijk monument, of een woning in een beschermd stads- of dorpsgezicht, heeft vaak eisen aan de pan. Vorm, kleur en structuur moeten passen bij de omgeving, en gebakken klei is vaak de enige keuze die door de gemeente wordt geaccepteerd. Check het Omgevingsloket of vraag het de gemeente voordat je bestelt.
Ook wie lang in het huis blijft wonen, kijkt naar de totale kosten over decennia. Een keramische pan kost bij aanschaf meer dan beton, maar het dak ligt er bij normaal onderhoud tientallen jaren langer.
Daar staat tegenover dat een gebroken keramische pan duurder is om te vervangen en dat zware daken een sterke dakconstructie vragen. Laat de constructie bekijken als je van een licht dak naar zware pannen gaat.
Voor Gelderse daken met veel bladval en vocht, zoals op de Veluwe, is de gladde, dichte pan prettig: mos zet zich minder snel vast dan op poreus beton. Een gebakken pan met glazuur blijft langer schoon, al is reinigen op termijn nog steeds nodig. Meer daarover bij dak reinigen.
